De elektrische veerboot Candela P-12 vliegt op zijn vleugels door de Zweedse scherenkust

Elektrische draagvleugelboot

Wat Candela, Vessev, Navier en de andere werven over bereik en verbruik publiceren, en wat ze voor zich houden

Laatst bijgewerkt op 14 min leestijd

De markt voor elektrische draagvleugelboten in 2026

In 2026 is de elektrische draagvleugelboot geen verhaal over prototypes meer. Boten van twee werven hebben al betalende passagiers vervoerd, die van Candela in het openbaar vervoer en die van Vessev op rondvaarten en charters, en een Noorse vervoerder bestelde twintig P-12’s, volgens Candela meer dan ooit in één elektrische vloot. Draagvleugelboot of hydrofoilboot, het is hetzelfde: een boot die op vleugels onder de romp boven het water uitkomt. Vijf werven doen er nu toe.

Candela bouwt een daycruiser en een veerboot

Het Zweedse Candela heeft zijn werf in Stockholm, en elke andere bouwer in deze markt wordt aan die naam gemeten. Er zijn twee modellen. De C-8 is een daycruiser van 8,5 meter met een accu van 69 kWh van Polestar, en op kruissnelheid haalt hij 57 zeemijl, zo’n 105 km. De P-12 is de elektrische veerboot op draagvleugels en neemt 30 passagiers mee. Met 378 kWh aan boord vaart hij 40 zeemijl ver, bij een dienstsnelheid van 25 knopen.

Een topsnelheid voor de P-12 staat op geen enkele pagina van Candela. De 30 knopen die online rondgaan, komen dus niet van de werf. Dienstsnelheid is het tempo waarop de boot zijn dienstregeling vaart, en wat hij er in het uiterste geval uit haalt, is een ander getal.

In 2026 kwam er vaart in. In april bestelde de Noorse vervoerder Boreal twintig P-12’s, volgens Candela de grootste elektrische vloot tot nu toe. Ook het aanbod werd breder. De P-12 Business neemt 20 gasten mee, en in juni volgde de P-12 Voyager, een luxeversie voor 12 passagiers. De P-12 Nova voer vanaf mei 2025 elke dag volgens dienstregeling op lijn 89 in Stockholm en verhuisde in 2026 naar een lijn in de scherenkust. In februari vestigde een P-12 met 160 zeemijl het record voor de langste elektrische zeereis.

Intussen vindt Candela ook kopers buiten Scandinavië. Mumbai bestelde elf P-12’s, onder meer voor een lijn naar het vliegveld die een autorit van twee uur terugbrengt tot 35 minuten. Er gingen boten naar de Malediven, naar Thailand en naar Duitsland.

Elektrische daycruiser Candela C-8 vliegt bij zonsondergang op zijn rode foils, met bergen op de achtergrond
Candela P-12 Voyager vliegt op zijn foils richting een lage zon, met een vlakke kustlijn erachter

De Vessev VS-9 is er ook voor de pleziervaart

Maritime New Zealand keurde de VS-9 goed voor commercieel gebruik, en sinds januari 2025 vaart hij met betalende passagiers in de vloot van Fullers360, op rondvaarten en charters die Vessev aanprijst als de eerste toeristische ervaring ter wereld op een elektrische draagvleugelboot. Bouwer Vessev zit in Auckland. De boot is 8,95 m lang, neemt 10 gasten mee op 105 kWh en heeft een kruissnelheid van 25 knopen. Met alle plaatsen bezet komt hij op de accu ongeveer 40 zeemijl (74 km) ver. Eind 2025 kwam er een versie voor de pleziervaart bij, de VS-9 Skye, en de eerste boot in Europa ging naar een resort in Noord-Ierland.

Donkergrijze Vessev VS-9 vliegt op zijn foils over een kalme zee bij de kust, met bemanning aan boord

Voor de Navier N30 bestaat geen prijslijst

De N30 legt op één acculading 70 zeemijl af, rond de 130 km, als hij 20 knopen aanhoudt. Weinig boten in zijn klasse komen zo ver: in de vergelijking haalt alleen de veel grotere veerboot van Artemis evenveel. Navier is gevestigd in Californië. De boot uit Silicon Valley is iets meer dan 9 meter lang en heeft plaats voor 9 personen. Er is keuze uit een accu van 86 of van 114 kWh. De canardvleugels zitten voorin, en de boordcomputer stelt ze vijftig keer per seconde bij. In oktober 2024 ging de eerste boot naar zijn eigenaar. Een prijslijst heeft de werf niet: je neemt rechtstreeks contact op. Voor de Malediven zijn honderd watertaxi’s besteld die op de N30 gebaseerd zijn.

Donkergrijze Navier N30 vliegt op zijn draagvleugels over een blauwe zee, met bergen op de achtergrond

De EF-24 en een loodsboot van Artemis uit Belfast

Artemis Technologies zit aan de industriële kant van de markt. De EF-24 Passenger is een elektrische veerboot op draagvleugels met 150 zitplaatsen en een kruissnelheid van 34 knopen. Vliegend haalt hij tot 70 zeemijl, en volladen duurt minder dan een uur. In januari 2026 kwamen de eerste drie schepen in Belfast aan voor afbouw en proefvaarten: één voor de lijn tussen Belfast en Bangor, één vanuit Kirkwall op Orkney en één tussen Southampton en Cowes. Artemis presenteerde ook de EF-12 Pilot, volgens het bedrijf de eerste volledig elektrische loodsboot op draagvleugels ter wereld. Dat is een werkschip en geen ontwerp voor passagiers.

Render van de Artemis EF-24 Passenger, een veerboot die op zijn foils vliegt voor de skyline van een stad
Elektrische loodsboot Artemis EF-12 vliegt door een haven langs een laadpaal van Artemis

Tyde en BMW: een open luxeboot

Aan de Starnberger See in Zuid-Duitsland ontwikkelde Tyde samen met BMW The Open: een open boot van 14,7 meter op vleugels. De accumodules komen uit de BMW i3 en zijn samen goed voor zo’n 400 kWh. Twee aandrijvingen van Torqeedo leveren elk 100 kW. De kruissnelheid is 25 knopen, het bereik 50 zeemijl, en op het dak zitten zonnepanelen. Hij staat niet in de vergelijkingstabel.

De ENVGO NV1 gaat het hardst

De sportiefste boot van het rijtje komt uit Canada. Hij is zowel de kortste als de snelste. De NV1 van ENVGO is 25 voet (ongeveer 7,6 meter) lang, neemt 6 personen mee en heeft 80 kWh aan boord. De topsnelheid is 43 knopen, ongeveer 80 km/u. De vleugels zijn intrekbaar en de boot kan snelladen op gelijkstroom. In juni 2025 haalde het bedrijf US$ 2 miljoen op in een seedronde (bron: BetaKit) en de boot vliegt op demonstraties. Een gepubliceerd bewijs van leveringen in serie aan klanten vonden we nergens.

Merken zonder elektrische draagvleugelboot in het aanbod

Niet elke naam die veelbelovend klonk, doet nog mee. Het Nederlandse bedrijf Edorado heeft zijn 8S zo goed als in de ijskast gezet en legt zich nu toe op de levering van foilsystemen en op defensieprojecten. SEAir uit Frankrijk ontwikkelt foiltechniek, maar de eigen modellen varen op benzine en diesel. De Enata Foiler is volledig overgestapt op diesel: vliegen doet hij nog, elektrisch niet. Het Zweedse Mantaray laat met vleugels die zichzelf mechanisch regelen een interessant alternatief zien. De officiële modellen hebben benzinemotoren, en elektrisch vloog de boot alleen bij demonstraties voor de pers.

Vleugels lopen onder de golfbeweging door

Het rendement staat in elke brochure bovenaan, maar passagiers merken eerst iets anders. Golfbeweging neemt met de diepte snel af. Vleugels die ongeveer een meter onder het oppervlak lopen, gaan daardoor door water dat veel rustiger is dan de korte golfslag erboven. De boot vliegt over korte golven heen in plaats van erop te klappen. Geen gebeuk, geen buiswater en geen motorlawaai: op kruissnelheid voer je gewoon een gesprek. Word je snel zeeziek op een planerende boot die hard over de golven stuitert, dan kan alleen dat verschil je al over de streep trekken.

Dan de hekgolf. Een romp die boven het water vliegt, trekt bijna geen golf meer achter zich aan. Dat scheelt veel, want een hekgolf overvalt zwemmers, zet afgemeerde boten aan het schommelen en laat oevers afkalven. In havens, in kanalen en langs meeroevers heeft iedereen er last van, en juist daar is een vliegende boot een van de weinige motorboten die dat probleem niet veroorzaken.

Een vrijbrief levert het vliegen niet op. Voor de wet blijft een Candela C-8 een motorboot met de lengte, het vermogen en het aantal passagiers dat hij heeft. Wat bij die getallen hoort, geldt voor hem net als voor elke andere boot. Het land waar hij ligt, bepaalt welke papieren je voor een boot van dit formaat nodig hebt, en op sommige meren en stukken kust komen er nog voorwaarden bij. Vraag het na bij wie het water beheert waar de boot komt te liggen, nog voor je iets tekent.

Nadelen zijn er ook, en die ken je liever voordat het idee je helemaal heeft ingepakt. Onder de opstijgsnelheid is de boot een gewone romp: hij manoeuvreert, meert af en gedraagt zich ook zo. In de haven vaar je dus zoals je gewend bent. De vleugels hangen wel onder de romp, en daardoor moet je rekening houden met ondiep water, zandbanken, waterplanten, drijvend afval en een gewone trailerhelling. ENVGO lost dat op met vleugels die je kunt intrekken.

Vanzelf in evenwicht blijven de vleugels niet. Sensoren en een vluchtcomputer stellen ze voortdurend bij, op de Navier N30 vijftig keer per seconde. Draagvleugels zijn een oud idee. Nieuw zijn de goedkope sensoren, de snelle actuatoren en regelsoftware die goed genoeg is om het vliegen saai te maken, en saai is precies wat je van een vlucht wilt.

Op draagvleugels haalt een elektrische boot meer uit zijn accu

Met benzine of diesel kan een boot zich veel weerstand permitteren. Brandstof is goedkoop en zit vol energie, zodat de rekening voor al het water dat opzij moet, nauwelijks opvalt. Een elektrische boot kan die rekening niet verstoppen: elk kilowattuur dat in weerstand verdwijnt, gaat rechtstreeks van je bereik af. De grotere accu die dat zou moeten goedmaken, is zwaar en duur, en ook die raakt een keer leeg.

De bron van die weerstand is het water zelf. Wat erdoorheen vaart, moet het opzij duwen en sleept een golfpatroon mee, en de energie die in die golven gaat zitten, ben je voorgoed kwijt. Een waterverplaatsende romp loopt tegen een muur zodra hij zijn rompsnelheid nadert: vanaf dat punt slokt zijn eigen golf extra vermogen op en geeft hij er weinig snelheid voor terug. Een planerende romp klimt over die muur heen. Daarna betaalt hij zolang hij vaart een vaste tol aan weerstand om bovenop te blijven.

Een draagvleugel pakt het probleem aan waar het ontstaat. Boven de opstijgsnelheid leveren de vleugels onder de romp genoeg lift om de hele boot te dragen. De romp komt vrij, en nat blijven alleen de slanke stutten en de vleugels zelf. De weerstand stort in, en de golf achter de boot verdwijnt mee. Hoe dat opstijgen en landen stap voor stap verloopt, beschrijft de uitleg over de hydrofoilboot.

Een elektrische zonneboot vliegt op zijn draagvleugels voor het strand van Scheveningen

Hoeveel dat scheelt, meet elke werf op haar eigen manier. Candela komt uit op zo’n 80% besparing tegenover een planerende boot van dezelfde grootte. In de praktijk valt het lager uit, maar nog altijd fors: het officiële rapport van Trafikverket, de Zweedse verkeersautoriteit, over de proefvaart van de P-12 op een forensenlijn in Stockholm kwam volgens de samenvatting die Candela er in februari 2026 van gaf uit op 66% minder energie dan gewone schepen en 94% minder CO2 dan varen op diesel. Een eerdere telling van Region Stockholm, die Candela in april 2025 naar buiten bracht, kwam per passagierskilometer nog op 84% minder dan de dieselschepen op die route. Navier in Californië citeert op zijn homepage Forbes, dat zijn draagvleugel 90% minder weerstand toeschrijft en kosten van 38 cent per zeemijl in plaats van $ 4.

Leg die getallen niet klakkeloos naast elkaar. Candela zet het energieverbruik af tegen dat van een planerende boot. De cijfers uit Stockholm vergelijken de P-12 met de schepen die al op die lijn voeren, en Navier kijkt naar weerstand in plaats van energie. Ze wijzen wel dezelfde kant op.

Met zulke getallen wordt een elektrische boot iets anders. Het korte ritje met één oog op de laadstatus is dan verleden tijd: dezelfde accu brengt je op een echte kruissnelheid een veelvoud van die afstand ver. Op binnenwater waar een verbrandingsmotor niet welkom is, vaar je sowieso elektrisch, en de vleugel beslist of dat als een compromis voelt of als een stap vooruit. Kopers in het topsegment betalen bovendien juist voor stil vliegen zonder trillingen.

Zeven elektrische draagvleugelboten in één tabel

Bereik en snelheid geven de werven op in zeemijl en knopen, de maten die op het water gangbaar zijn. De kilometers en de km/u tussen haakjes zijn omgerekend en afgerond. Waar een werf een marge opgeeft, zoals Vessev bij het bereik, staat die marge ook in de tabel.

Veeg opzij voor de andere kolommen

Elektrische draagvleugelboten vergeleken (2026)
ModelLandLengtePassagiersAccuBereikTopsnelheid
Candela C-8Zweden8,5 m6 personen69 kWh57 zeemijl (105 km)27 knopen (50 km/u)
Candela P-12 ShuttleZweden12 m30 personen378 kWh40 zeemijl (74 km)25 knopen dienstsnelheid (46 km/u)
Vessev VS-9Nieuw-Zeeland8,95 m10 personen105 kWh40-50 zeemijl (74-93 km)30 knopen (56 km/u)
Navier N30Verenigde Staten9,1 m9 personen86 / 114 kWh70 zeemijl (130 km)30 knopen (56 km/u)
Artemis EF-24Verenigd Koninkrijk24 m150 personen-70 zeemijl (130 km)36 knopen (67 km/u)
ENVGO NV1Canada7,6 m6 personen80 kWhca. 54 zeemijl (100 km)43 knopen (80 km/u)
Een streepje betekent dat de werf er geen getal voor publiceert. Voor de P-12 geeft Candela alleen een dienstsnelheid. De meeste werven uit deze tabel noemen geen catalogusprijs. Van Candela zelf komen voor de C-8 alleen de bedragen uit zijn persberichten: € 330.000 exclusief btw bij de lancering in augustus 2021, vanaf $ 390.000 in november 2022 en vanaf € 400.000 of $ 450.000 voor de Polestar-editie in mei 2023. Voor elke boot hier vraag je een offerte aan.

Een elektrische draagvleugelboot kopen en opladen

Een draagvleugelboot kun je inmiddels kopen, al loop je nog altijd niet bij een dealer binnen om er een mee te nemen. De eerste boten varen al bij hun eigenaars. Candela levert aan klanten op meerdere continenten, Vessev bracht eind 2025 een VS-9 voor de pleziervaart op de markt, en Navier verkoopt via rechtstreeks contact met de werf.

Bijna alles loopt via een offerte op maat in plaats van een gepubliceerde prijslijst, zodat je pas in een gesprek met de werf hoort wat de boot kost. Breng onderhoud en onderdelen vroeg in dat gesprek ter sprake. Aan een vluchtregeling heeft niet elke scheepswerf al gewerkt, en je wilt weten wie er komt als er iets hapert.

De praktische vraag is het opladen. In jachthavens is walstroom de norm, meestal via een aansluiting van 16 of 32 ampère, en voor accu’s van deze omvang is dat ruim genoeg om ’s nachts te laden. Snelladen met gelijkstroom is voor boten een ander verhaal: buiten een handvol commerciële ligplaatsen die voor lijndiensten zijn gebouwd, bestaat het nauwelijks. De C-8 en de NV1 van ENVGO zijn wel op snelladen gebouwd, maar het halfuur bijladen dat een C-8 aankan, blijft op de meeste plekken theorie. Wie lange dagen op het water plant, zoekt uit wat de aansluiting bij de eigen ligplaats werkelijk levert, en wel terwijl de boot nog bij de werf staat. Na de eerste lege accu is het te laat.

Impressie van twee elektrische veerboten Candela P-12 op draagvleugels, in de kleuren van Boreal, boven een Noorse fjord

Het grotere verhaal speelt in het openbaar vervoer. Een Noorse vervoerder heeft twintig vliegende veerboten besteld. In Stockholm hield de P-12 Nova vanaf mei 2025 een dagelijkse dienstregeling aan, en volgens de metingen was hij sneller en goedkoper in gebruik dan de dieselboot die hij verving. Artemis leverde in januari 2026 veerboten op draagvleugels met 150 zitplaatsen af in Belfast, bestemd voor lijnen rond Belfast, de Orkneyeilanden en Southampton, en in Auckland vervoert een Vessev sinds begin 2025 passagiers. Telkens gaat het om korte oversteken, precies de afstand waarvoor deze boten gebouwd zijn. Bijna overal elders gaan zulke oversteken nog met dieselboten.

Voor particulieren hangt het tempo minder af van de boten dan van de steiger. Beschutte binnenmeren en kalme baaien aan de kust zijn bijna ideaal terrein voor deze techniek: de afstanden zijn kort, het water is vlak en een hekgolf stoort iedereen die er verder vaart of zwemt. Op veel van dat water gelden al beperkingen voor verbrandingsmotoren, zodat de boten die er varen toch al elektrisch zijn. Vliegen doen ze alleen nog niet.

Veelgestelde vragen

Hoeveel minder energie verbruikt een elektrische draagvleugelboot?

Candela rekent met zo’n 80% minder energie dan een vergelijkbare planerende boot. Trafikverket, de Zweedse verkeersautoriteit, bracht over de proefvaart van de P-12 op een forensenlijn in Stockholm een officieel rapport uit. Volgens de samenvatting die Candela er in februari 2026 van gaf, verbruikte de boot 66% minder energie dan gewone schepen en stootte hij 94% minder CO2 uit dan bij varen op diesel. Navier citeert op zijn homepage Forbes, dat zijn draagvleugel 90% minder weerstand toeschrijft en kosten van 38 cent per zeemijl in plaats van $ 4.

Varen er al elektrische draagvleugelboten in lijndienst?

Ja. De Candela P-12 Nova voer vanaf mei 2025 elke dag volgens dienstregeling op forensenlijn 89 in Stockholm en verhuisde in 2026 naar een lijn in de scherenkust. De Vessev VS-9 neemt in Auckland sinds januari 2025 betalende passagiers mee op rondvaarten en charters. De Noorse vervoerder Boreal bestelde twintig P-12’s; een grotere elektrische vloot is er volgens Candela nog niet geweest. De eerste drie veerboten van Artemis, met 150 zitplaatsen, kwamen in januari 2026 in Belfast aan voor de afbouw, bestemd voor lijnen rond Belfast, Orkney en Southampton.

Waarom passen draagvleugels zo goed bij een elektrische boot?

Omdat weerstand het zwakke punt van elektrisch varen is en vleugels het grootste deel van die weerstand wegnemen.

Kun je een elektrische draagvleugelboot al gewoon kopen?

Ja, al koop je er geen uit de catalogus. De categorie is het prototypestadium voorbij en er komen boten bij particulieren terecht, maar de meeste bouwers werken met offertes. Candela zelf zette prijzen voor de C-8 op papier in zijn persberichten: € 330.000 exclusief btw bij de lancering op 26 augustus 2021, vanaf $ 390.000 in een bericht van 15 november 2022 en vanaf € 400.000 of $ 450.000 voor de Polestar-editie in mei 2023. Op de C-8-pagina van Candela staat geen prijs, en de andere bedragen die rondgaan, komen uit de pers en van dealers. Navier handelt rechtstreeks met kopers, en sinds eind 2025 bestaat er een recreatieve VS-9 van Vessev.

Waar laad je een elektrische draagvleugelboot op?

Aan walstroom van 16 of 32 ampère in de jachthaven; snelladen, waarvoor een C-8 gebouwd is, vind je zelden.